Birbirimizi ne kadar anlıyoruz.
Bu anlaşılmazlık sanal da daha fazla boy gösteriyor.


Ben anlamak istediğim gibi anlıyorum

aslında yanlış anlaşıldıkça insan tecrübe kazanıyor.
birşey yazmadan önce yazdığınız şeyin başınıza bela olmasını istemiyorsanız. iyice bir süzgeçten geçirmeniz gerekiyor.
insan her dakika aynı kafada olamadığı için dikaktiniz mutlaka kaçan birşeyler olacaktır.
olmasa bile karşıdaki yazdıklarınızı şeytanın bile aklına gelmeyecek bir yoldan düşünerek sizi şoke edip en başa dönmenizi sağlayabilir.

"padişahın oğluna ders veren öğretmen, çocuğa:
-çalış baban gibi, eşek olma" der.
çocuk buradaki virgüle dikkat etmeden hemen gidip babası padişaha öğretmenini şikayet eder ve
-öğretmenim size eşek dedi" der.
padişah hiddet içinde öğretmeni huzuruna çağırır ve kendisine neden eşek dediğini sorar.
öğretmen sakin bir sesle:
-padişahım, ben size eşek demedim. çalış baban gibi, eşek olma dedim. ama şehzademiz bu sözümü; çalış, baban gibi eşek olma diye anlamış" der


konuşurken cümlelere yaptığımız vurgu. yazarken karşımıza noktalama işareti olarak karşımıza çıkıyor. karşımızdaki insana birşey anlatırken bunlara da dikkat etmemiz gerekiyor sanırım. yukarıdaki hikayede görüldüğü kullanmadığınız bir virgül ya da vurgu hayatınıza mal olabilir.