Dönsen de sırtını kâbedir yüreğim sana..
Gitmekse böyle gidişe eyvAllah..

Giden ve kalan ikiside, birbirlerine emanet hisler bırakmıştır, kolay mı onca zaman bir oldu bu ten bu can, kalp sızlamasını bastırmak içindir ya ardından su dökmeler, ahlar ve figânlar.

Giden hep gitmez, kalanla birlikte ayrıldıkları noktadırlar aslında. Gidin ve bakın gittiğiniz yerde, kalanı göreceksiniz..

Not: Özenle felsefe ve edebiyat yapılır, çizilir.  

üstadın biride böyle diyor,şimdi hangisine inanalım kardeşim gidelimmi,gitmeyelimmi

Geride kalan, hep inleyendir ana misali, can
Giden hep yârdır, ‘can’dan ‘can’dır. Her şeyi alıp götüren de ‘o’dur, götürdüklerinin iki mislini geride bırakan da...

Giderken arkada bıraktıklarına son bir kere bakıp da öyle gitmeli insan. Yaşadıklarını, paylaştıklarını gönül heybesine yerleştirmeli
Paylaşılan andır, zamandır, dönüşü olmayandır. PaylaşıLan hayattır can!
Vefâlı olmalı insan. Vefânın dersini Kur'andan; âlemlerin muallimi, Gönüllerin Sultanı'ndan, O'nun nurlu ashâbından almalı
Arkada kalanın gözü yaşlı olur, yüreği yufka, gönlü ince. Ben, içimdeki korla, bağrımdaki volkanla, öylece dağ gibi arkanda kalayım. Yapayalnız hecelerde kaybolan ben olayım. Sen sağlam adımlarla yarınlara yürürken, yıkıL.n ben olayım.

hay Allahım ya halağ aynı margarini kullanıyorsun,klişe sözlerle devam ettiğin vakit,başına bu denli olaylar geldiğinde şair böyle söylüyordu böyle yapayım nede olsa klasik böyle gelmiş böyle gider dediğin an   olursun