Eğer bir kitapseverseniz ; siz  bu vasfı kazanmayı hangi ortamda elde ettiniz.
1) aile 2) Arkadaş 3) öğretmen 4 ) yaşanmış kötü tecrübeler 5 ) sosyal dayatmalar
anket gibi oldu ama  amacım burda genel itibarıyla  kitabı sevdirmek için yaşanmış tecrübelerden faydalanmak bu sebeledir ki ilgi sebebiniz için açıklama niteliğinde bir örnek verirseniz en azından 1 kişiye faydanız dokunmuş olur.
* İlgi gösteren her birey için şimdiden teşekkürler

Ben kekeme idim    üç kelimeyi bir araya getirip konuşamazdım ilk okulda...

herkes benimle alay eder,dalga geçerdi... O yüzden çok fazla arkadaşım olmadı küçükken 

Okul kütüphanesinin sorumlusu ile arkadaş oldum çok sonraları...O beni çok sevdi bende onu çok sevdim... Onunda bir çocuğu vardı ve bir gözü görmüyordu...

İstediğim bütün kitapları sorunsuz olarak verirdi... Bütün bilim teknik dergilerini, Jule Verne'nin kitaplarını... Victor Hügo...

Atom'un yapısı diye eski bir kitap vardı  Bunu da oku demişti

Güzel günlerdi...

arkadas

okullar tatilde iken ben izmire çalışmaya gittim orada bir zatla bir konuyu tartışırken ona en kolay sorularına cevap vermede yetersiz kaldım.okula döndüğümde kitap okumayla herkese örnek olan hocamın yanına gittim başımdan geceni anlattım ve bana okuyabileceğim kitap listesi istedim ve o günden bu yana kitap okuma devam ediyorum,ve en güzel şey çocuklarıma güzel bir örnek olabiliyorum.sebep olandan ve emeği gecen hocamdanda Allah razı olsun.estaizübillah;ikra' bismi rabbikellezi halak,ila ahiril ayeh. sadakAllahülazim.

açıkcası hiç bir önerim yok  çünkü bunu biz kendimiz beceremiyoruz ki başkalarına öneride bulunalım yani bence

"Okumaz yetinir yıldızlı kapla. Tavası delinmiş avunur sapla. Pınarın başında susuz ölüyor.kitaplığı süslü cilt cilt kitapla."

.........kitap okumak deyince hep bu söz gelir aklıma...
okumayı seven ama dolu dolu okuyan bir insan değilim;yazık bana 
ciddi bir alışkanlık çok küçük yaşlarda başlatılmalı...
hali hazırda elimde genç werther 
sınavlar bitsin söz verdim kendime okuyacağım yarım bıraktığım bir dünya var 

sosyal dayatmalar 
...
ailem de arkadaşlarımda çevremde kitap okuma alışkanlığı gelişmiş olmasına rağmen bu vasfımımın gelişmesinde önemli etken değiller... bişeylere başlamak için dayatmalar hep de kötü değiller galiba (ben ve benim gibiler içün ) o yüzden sosyal dayatmalar   
memnunum bundan,, iyiki dayatmışlar.. 

Kitap okumaktan korkan biri olarak kitap okuma(ya)ma serüvenimi anlatayım ;

Çocukken çevremde kimse kitap okumazdı ev sahibimizin oğulları üniversitede okuyorlardı.Onların kitaplarına hayrandım.Ama hayranlığım eve gidene kadar sürerdi çünkü evde okur yazarlığı olmayan anneciğim ve babacığım vardı. Onlara bu konuda hiç bir zaman kızamadım her zaman iyi yerlere gelmem için şartları oluşturdular..
Kitap okuma deyince hayatıma kocaman bir parantez koyuyorum..

Bence bir çocuğun en özel öğretmeni ailesidir.Benim ailem bana ahlaki yönden öğretmen oldular.Belki akşamları babacığım Mesnevî okuyan bir baba değildi ama tarih gibi adamdı.Anlatır anlatır bitmezdi. Ben hayatı ondan öğrendim kitap okumadım ama anlattığı her şey kitabın yaprakları gibi sapa sağlam dimağımda..

Seneler geçti gitti tabi ortaokul çağına geldik ihl'ye başladım. Türkçe öğretmenim mecburi kitap okuttururdu bizlere.O zaman külfet olan şeyin şu an hacet olduğunu bilemiyorduk.İlk çok yapraklı kitabım Çalıkuşuydu.. Ondan zevk aldığım için diğer kitaplarda öyledir diye atıldık sayfaların içine.. Romanlar,hikâyeler peşpeşe.. Hatta arkadaşlarla yarış ederdik..kütüphaneden Ahmet Kabaklı'nın edebiyat kitaplarını okurduk.Kocaman bir listemiz vardı.Okumaktan bıkmazdık..

Sonrasında liseye geldik.Çevremize bakar olduk.. Evde yine kitap okuyan yoktu.Büyük ablam okurdu sadece.İkinci büyük öğretmenimdir.Eğitim hususunda çok imtina ederdi.O okumadığı için illâki ben okuyacaktım.Kitap okumak bir hikmetti sanki illâ o olacaktı hayatımda..

Lise yıllarında yine bir dizi kitap okuma yarışlarımız olurdu arkadaşlarla. Sağ olsun Edebiyat hocalarımız (Şule hn.Arife hn.Esma hn. )dan Allah bin kere razı olsun.Kitap okumayanı öğrenci vasfına sokmazlardı.. Lise sona kadar sıkı bir kitap okurduk.. ve bir gün hocalarımızın okuldan atıldığını öğrendik.. öylece rafa kaldırdık tüm kitaplarımızı..
Elime ne zaman kitap alsam hainlik geliyordu aklıma.. Cânım hocalarımızı sırf başörtülü oldukları için atmışlardı.Artık hayata sitem mi ettim yoksa bu bir çeşit Protesto muydu bilmiyorum ama kitaplardan nefret eder olmuştum.

Gel zaman git zaman mezun olduk.. Üniversite çalışmalarına başladım.. O sırada yine okurduk ama azimle değildi. Üniversite kapıları yüzümüze çarpılınca iş arayışlar dönemi başladı..

Ve sesli kitap okuma işine heveskârlandık okuldaki Hamza hocamız vasıtasıyla.. Kendisi sosyolog olduğu için Roger Garaudy'nin bir kitabını banta okumuştum.Allah'ım hayatımda hiç zorlu kitap okumamıştım nefret ettim kitap okumaktan öyle bir itici geldi..Roger Garaudy'i yüzünden okumaktan nefret ediyorum bugun artık.Sebebi de elime aldığım her kitapta yaşadığım sıkıntıları yüzüme  çarpacak sanmam.. Ya da işte 99'lu yıllara geri dönme korkusu..
Zamanında kitap paramız yoktu alamazdık imdi kütüphanem var kitaplarım boy boy.. ama; kitap okumak korkutuyor beni.
Ve şu an mı? Kitap okumaktan korkan bir birey..
Ben nasıl ayakta duruyorum bunu da anlamış değilim.Sanırım babamın anlattıklarını örnek alıp gözlerimle hayatın yapraklarını okuyorum..
Sen de oku.. Ama okumuyorum işte..