Özdemir Asaf Şiirleri

konumuz düşünmek:

* " ileride daha çok edecek " diye sakladı kendine ne kalmışsa nesi varsa. gerçekten dediği doğru çıktı. malları daha çok etti. saatine baktı, beş geçiyordu. kendine baktı, beş vardı. ya da saati beş vardı, kendi beç geçiyordu. düşüncelerinde başarılı ve kazançlı oldu ama yaşamdaki o on dakikalık açığı kapatamadı bir türlü.

sözcüklerle

uykunun insanın içinden geldiğini sananlara: * "uyku bütün gece onun başının üzerinde döndü dolaştı..sığacak bir yer bulamadı, gitti."

hatırlamayı ve unutmayı anmak:

unuttum..demekle akıldan sıfır alınır. hatırlamayorum..demekle namustan

yarış ve savaş:

* bir savaşda yenilenler aralarında yakınlaşır..yenelerin arasında anlaşmazlık çıkar. neden ? yenmek, yenilmek kadar kesin olmaz da ondan..

sevgi ile sevgiye karşı:

* ben desem ki: * saraya her şey alınabilir, her şey gireblir. bir şey sokulamaz. aşk. bütün eski sarayları gezdim..kadınla doluydu. şiirleri, sazları, sözleri, içkileri, renkleri, suları, oyunları, masalları kısaca aşkın bütün endüstri araçları vardı. aşk neye yüzyıllarca dağlarda, denizlerde gezmiş- dolaşmış anladım. -sevgi kolay aşk zordur.. sen desen ki: -sevgi zor aşk kolaydır.. kimi, neyi değiştirebileceğiz ? * aşk'ın öncesi yoktur. ötesi mi ? o hiç yoktur. * seni sevemeyecek kadar beğeniyorum. * her sevgi yorulmak demektir, her yorulmak bir sevgi değil. * sevgi'den ad yapılıyor..mutlu'dan ad yapılıyor..aşk adında ne bir kadın gördüm ne de bir erkek..bu korku neden ?

akıldan okuldan yana :

* dünyanın ne kadar çirkinliklerle dolmaya başladığını çocuklara anlatmalı mı, yoksa bunu onlardan saklamalı mı? yız.. her iki durumda da yenik düşeceğiz. diyelim " kim yaptı ? " diye sormayacaklar. niçin ? neden ? de mi demeyecekler.. * " ben senden bir şey öğrenecek değilim " deme, kendinden küçüğe. olsa olsa: " senden benim öğreneceğim, senin benden öğreneceklerinden azdır " de. böylesi, gerçek olmasa bile, mantıkça doğrudur.

batı ve doğu

* doğuda elini iyi kullanana güçlü derler. batıda kafasını iyi kullanana. * -batılı kimdir ? -doğudakine de önem veren -doğulu kimdir? -batidakine de önem vermeyen. -davranış kimde ? -batıda. -tutum kimde? -batıda. -doğuda ne var? -atlamsı unutumlar. -seni bu konulardaki değişimler ve ilerlemeler haksız çıkarabilir mi? -bence önemli olan şimdiki görüşümdür.

iyilik kötülük

* kötünün içinde " iyi " bulunmayabilir. ama en iyinin içinde de " kötü " bulunabilir.

mutluluk

* mutluluğun milyonları, mutsuzluğun milyarları vardır. * şu adam, tek başına mutluluk daha çok doyurur sandığı için tek başına kaldı ve bu yüzden üstelik bir daha mutsuz.. * birisi mutsuzluğundan söz ediyorsa uzağında biri vardır..mutluluğundan söz ediliyorsa yakınında.

dostluk ve ötesi:

* iyi dost dedi ki: sana her şeyimi vereceğim.. büyük dost dedi ki: sana her şeyimi anlatacağım. * dostum... arkamdan benim için söylenenleri bana ulaştıran araç.. bu, cılız insanın düşüncesidir... düşmanım... arkamdan benim için söylediklerini yüzüme karşı da söyleyen insan.. bu da, o cılız insanın dostunun düşüncesidir.

Akıldan, Okuldan Yana-Etika-Birinci Bölüm-120

Doğru kurulmuş bir problem: Biri bunu yanlış çözdü. Daha doğrusu çözemedi. Kuruluşunda bir yanlışlık olan problem: Bir öğrenci bunu, yanlışlığı sezmeden doğru çözdü. Sınavı problemi çözemeyen kazanır.

Sevgi İle Sevgiye Karşı-Etika-Birinci Bölüm-136

Sevgi’den ad yapılıyor.. Mutlu’dan ad yapılıyor.. Aşk adında ne bir kadın gördüm ne de bir erkek.. Bu korku neden?

Sözcüklerle-Etika-Birinci Bölüm-25

Gerçek değer: Gelmesi boşluk dolduran değil, gitmesi boşluk yaratan.

Görel-Etika-Birinci Bölüm-194

“Herkes evinin önünü süpürsün, kent temiz olacaktır.” – Tozsuz sokaklı ülkeler için ne güzel öğüt.. Demek dinlemişler ve süpürmüşler. – Hayır, o hiç önemli değil: Sözü anlamışlar.

Hayvanlarla Aramızdaki-Etika-Birinci Bölüm-174

Hayvan bir edimden bir edime geçer. Bütün hayvanlar için bu böyledir. İnsan da öyle.. Yalnız o iki edim arasında bir düşün alanından geçer. Yazık ki bütün insanlar için bu böyle değildir.

Sözcüklerle-Etika-Birinci Bölüm-33

Güneşe gözlerini dikip bakarsan gözün bozulur.. Gözlük takıp bakarsan güneş bozulur.[/size

Sevgi İle Sevgiye Karşu-Etika-134
İnsanlar, gelmeleriyle yalnızlıklarını dağıtanları severler. Gitmeleriyle kendilerini yalnız bırakanlara âşık olurlar.

Yitirmek-Kazanmak-Etika-178

Zamanın varsa, her şeyin gelir geçer.. Her şeyin varsa.. Zamanın gelir geçer.

Yaşamak Ölmek-Etika-Birinci Bölüm-62

Bir gün yüksek bir yere çıkıp konuşmaya başladım. Doğumdan, yaşamdan, sevgiden, ölümden söz ettim. Sevgi, sevmek sizin elinizdedir. Oysa öbürleri elinizde değildir, dedim.. Doğmamak, ölmemek sizin elinizde değildir, dedim. Sevgisiz yaşamak yaşamamaktır dedim. Yaşamak, dedim, ilkin sevgi ile, sevmek ile başlar, doğumla, doğmakla değil.. Yaşam da sevgisizlikle biter dedim, ölümle, ölmekle değil.. Şimdi sizlere “seven ölmez” deyorum.. Yaşamakla ölmek konularının kavramları arasında sizleri, kendinizi yeniden gözden geçirmeye çağırıyorum dedim, ve indim. Dinleyiciler arasında büyük bir kavga çıktı. Üç kişi öldü. Sordum, soruşturdum. Ölenlerden biri “evet, seven ölmez” deyenmiş. Öbürü buna karşı: “hayır, seven de ölür” deyenmiş. Ya üçüncü ölen? deye sordum. O mu? dediler, anlattılar. O, bunların ikisinin arasındaki tartışmanın sonucunu öğrenmek için bekleyenmiş..

Sözcüklerle-Etika-Birinci Bölüm-33

Güneşe gözlerini dikip bakarsan gözün bozulur.. Gözlük takıp bakarsan güneş bozulur.

Sevgi İle Sevgiye Karşı-Etika-Birinci Bölüm-124

Bugüne gelinceyedek hiç sevmedinse kendi üzerinde bir kez yanılmışsın demektir.. Eğer bir kez sevdinse iki.

Konumuz Düşünmek-Etika-Birinci Bölüm-98 Şu hayvan o kadar vahşî ki.. Onun üstesinden ancak insan gelebilir. Konumuz Düşünmek-Etika-Birinci Bölüm-90 “Bana dokunmayan yılan bin yıl yaşasın..” Bu yılan doğadaki yılandır, toplumdaki değil. Yanlış anlaşılıyor. Sözcüklerle-Etika-Birinci Bölüm-21 Tam önüne bakan başını vurur.. Tam havaya bakan ayağını. Sevgi İle Sevgiye Karşı-Etika-Birinci Bölüm-141 Merdiven, çıkarken.. Aşk, inerken, kalbi yorar. Akıldan, Okuldan Yana-Etika-Birinci Bölüm-122 Okula ilk başladığımız yıllardan şunları hatırlayorum. Öğretmenlerimizden biri: – Tanrı o kadar büyük, o kadar büyüktür ki, insan göremez.. demişdi. Başka bir öğretmen de: – Mikrop o kadar küçük, o kadar küçüktür ki, insan göremez.. demişdi. Başka öğretmenlerimiz de, iyilik, doğruluk, kahramanlık, yüreklilik, vatan, nüfus... gibi göz ile görülmeyen, el ile tutulmayan kavramlar üzerinde düşünmeye zorlamışlardı. Sonra, bizlere, görebileceğimiz, tutabileceğimiz, taş, demir, tahta, yaprak, toprak gibi şeyleri gösterip öğrettiler. Şimdi bakınıyorum da.. Görüp öğrendiklerimizden çok görmediklerimiz bizleri bugün de tartışmalara sürükleyor. Görülmeyenleri öğretmeye çalışırlarken bizleri görülenlerle mi oyaladılar yoksa! Yoksa görülenleri öğretmek isterlerken görülmeyeceklerle mi oyaladılar bizi? Konumuz Düşünmek-Etika-Birinci Bölüm-96 Özür dilemekle bir yanlışınızı düzeltebildinizse bilin ki o yanlışınız küçük bir şeydir. Görel-Etika-Birinci Bölüm-196 Şu kayaya bir tekme atsana.. Ayağın acıdı değil mi? Seni olduğu gibi karşıtladı, çünkü o kaya. Şu adama bir tekme atsana.. Ayağı acıdı.. Ama sana karşılık vermedi, neden? Çünkü adam değil de ondan Görel-Etika-Birinci Bölüm-185 Sen onlara ne kadar benzersen o kadar kolay yaşarsın. Onlar sana ne kadar benzerlerse yaşaman o kadar kolaylaşır.

Yalan üzerine
-Yalandan bıktım artık. -Sen de kulağını tıka, dinleme. -Ondan değil, söylemekten bıktım.