Bazı şeyler üzerinde sırf konuşmak için konuşulur..
Nasreddin Hoca gibi, niyetin bulmak değil aramaktır,
velev ki kaybetmemiş olasın, yerini bilesin;
farketmez ,aradıkça ararsın..
Ne düşündüğünün farkına varmak için,
gözden kaçırdığın ayrıntıları yakalamak için..
Bazen sırf ifade etmenin lezzetine varabilmek,
İnce teşbihlerle edebî sanatkârlık için

Bazen içini dökmek için,
döküleni nefes nefes içine çekmek için bazen..
Sevmek de böyle bir mevzu sanırım,
Bu sebepten, bu konu daha ne onbir sayfalar görür
