Doktoruma uğradım.

Doktoruma uğradım dün sabah.
Dik dik baktı halime sonra;
Çekti derin bir ah…
Nedir bu halin, neyin var?
Hadi, çekinme anlat!.
İçim burkuldu, gözlerim doldu birden.
Hıçkırıklar boğazımda oldu kanat kanat.
Sanki patlayacak sandım göğsümü aniden.
Kabına sığmıyordu kalbim,
Fırlayacaktı yerinden.
Aslında; O’na çok şey anlatmıştım
Bu garip halimle ben.
Oturttu karşısına beni:
“hımm”dedi. Saydı bir sürü tıppi lügat
Ve sonunda: “neşter gerek sana evlat!”
Gözlerim karardı, dimağım sarsıldı birden.
Sanki hazan çökmüştü üstüme ta eskiden
Aman yarabbi!.. hep mi
Acımasız olur doktorlar?
Acıdım kendime, tükenmişti merhametim
Ama ne çare olsun….
Kabardı hıncım ve nefretim oldu şelale,
Vurulan neşter, işte kalbim bin pare..
Bir bir çıktı ortaya bütün hasımlar
Bozuldu büyü artık, yok tılsımlar
Bütün sevgileri koydum kavanoza,
Özgür bir kalple bıraktım okyanusa.
Yaktım gemileri artık dönüşü yok…
Bir daha mı?.. acılara karnım tok.

“Ben”

Neden ben?
Bende “ben” yok ki….
Sen “ben”i bende bulacaksın.
Çünkü bende “sen”im bilirsen.
Yık şu yeis duvarını,
Hem bak ben sendenim.
Ne fark eder? Ha sen, ha ben
“ben”i sen ne sanıyorsun?
Üç beş kemik, kan ve ten?
Hayır!.. bu ihanet..
Neden mi?
Yorulunca uyur ten,
Ama “ben” o ise,
Rüya görür dikkat et…

Bilseydim Hiç Ölmeyeceğimi

Bilseydim hiç ölmeyeceğimi
Yine ölmek için yaşardım
Ölümün kucağında
Dünya; ruhumu kaynatan koca bir kazan
Azrail şeytanı kayarken altına
Mezarım insanlar kadar sessiz olsa gerek
Bedenim cehennemin sıcağında
Nefret bakışlarından daha masum,
Sıçrayan katranlar.
Hayat; o kadar donuk ki
Çerçeveli bir resim, sınırları belli
Bir birine zıt renklerle bezeli
Bilseydim eğer hiç ölmeyeceğimi
Ölmek için yaşardım yine
Sana bakmak için mahşerde
Ayırt etmek için.. belki de,
Yaşamla ölümü birbirinden
Doğmamış olurdum doğsaydım ezelde
Sen ezel, ben ezelde seninle
Yaşar mıydım sanıyorsun ebede
Ben mahluk, sen haluk
okyanusların suyunda kaybolan bir toz gibi
ya da sinema ekranında kaybolan bir çift göz
salondan çıkanlar giderken mezara
Beden ölümü ölür, ama mutlaka sana koşar öz.
Bilseydim hiç ölmeyeceğimi
Bulurdum seni senin verdiğin hayatta
Özümü kurtarmak için ölürdüm yine
Senin ocağında… uçsuz bucaksız kucağında.

Bir Şey Biliyorum

Bir şey biliyorum
Çok şey bilmediğim
Bir şey daha biliyorum
Bildiklerimi kimsenin bilmeyişi
Bir şey daha biliyorum; bildiklerim
Sadece benim bilmek istediklerim
Kimsenin para vermeyeceği şeyler
Bir şey daha biliyorum
Bildiklerim hayatımı değer
Nesnel bir dünyada yaşayan öznel şeyler
Sen umursama boş ver,
Sende umursama zihnimdeki sen..
Bunu zaten ben biliyorum.
Acısı da tatlısı da bana ait şeyler
Haz veren taze bir gelin gibi,
Ya da serin bir yayladaki kara kovan balı
Bilmeyi sırtında taşır peteğine
Bir basma entari gibi, beyazı karası alı
Bilge yüzü taşıyan kambur, dul ihtiyar
Beyaz pürçeği poşusundan taşarken
Bir bohça gibi sığdırmış hayatı eteğine
Keşke bilseydim bildiklerini,
Bu ömrü versem ona yeniden
Yüreğime bakarak çakmak çakmak aniden
Doldursa ruhumu derinden nazar ederek
Boş bir bakracı doldurur gibi taşırsa yüreğimi
Bilgeliğin doruğunda karşılasam Azrail’i gülerek

Girdabın Harmonisi

Bir gün bir haber,
Diğer gün bir manzara.
Biri kör testere, diğeri zehirli bir pala
Zihin kurtarma operasyonu
Barış yasak, düşman çok güçlü.
Sen, sen, daha güçlüsün… çünkü;
Göz yaşların, birde başkası,
Birde  daha başkası,
Bir de daha başkaları… ve O..
Evet.. O, maddeden yalnızsın,
Seninle sessizce konuşuyorum
Ama O; O konuşmadan benimle konuşuyor,
Artık, “olacak olur” demiyorum
Çünkü O ve ben “yapacaklarımız olacak”
O yaptıracak, ben yapacağım.
Ve O yapacak, olacak…..
Hoş geldi safa geldi
Tirenin sireni, istasyonda mola
Ve makinistin düdüğü
İzafi mesafeler, bu savaşta etkin değil.
Hele bu modern dünyada
Hiç mi hiç etkin değil.
Bir gün bir düşünce,
Bir an bir “aklıma geldi”
Benimle yaşıyorlar hep
Yaşanıldığı zannedilen “zaman” da. Hayat;
Bir frekans cızırtısı kadar itici
Bir zakkum kadar acı..
Ama hayat….. başka yerde buluyor: hayat…..

Bir Gün Mevsimler Değişir de…

Bir gün mevsimler değişirde
Kalkar karlı dağların karı,
Sonra bir güney rüzgarı eser ılık ılık
Güneşte parlar kar çiçekleri;
Ama boynu kırık……
Arkasından çiğdemler süzülür toprağın üstüne
Koca başlı kangal uykusunu almışken
Sisli sabah vakti duyarsın ağıllarda kuzuların sesini
Hayallerde yolculuk yapadursun
Uzaktan geçen araba sesleri..
Gözlerindeki taze sürme sabah çiği gibi
Yanakların kızarmış al al
Seninle başlayan yüreğimdeki bahar sanki.
Ömrümün baharı….
Dayanabilir miyim  mevsimin kış olmasına
Her gün yalın ayak yürüsem de çakılda
Kim bilir kaç gece dilek tuttum
Yıldızlar kayarken…her şeyi saydım
Ama her şeyi..
Neyi gördüysem..
Çift çıkarsa: seviyor…..
Tek çıkarsa: sevmiyor
Bazen hile yaptım çift çıkarmak için
Dayanabilir miyimdim sanki…
Yürüdüğüm tepelerin ardındasın diye
Her tepeyi heyecanla tırmandım
Baktım…her ağacın arkasına..
Her akan suda.. her esen yelde
Her kokladığım çiçekte .. saçlarını kokladım.
Ama bir gün mevsimler değişti..
Siyah karlar, siyah gündüz
Her şey simsiyah… karakış.
Karalar bağladım ardından
Zifiri karanlıkta.. keşke bir mum olsaydın
Yada kayan bir yıldız..
İnan tutardım seni yere düşmeden
Ömrümün ışığı..
Söndürür müydüm sanıyorsun seni
Yaşadığım sürece, ben ölmeden.
Artık odam bomboş. Yüreğim de öyle
Boğazımdan geçmeyen lokmaları
Düğümledin tırnaklarınla.
Ne ümit verdin, ne ümidimi kırdın
Ne yaşamamı istedin, ne ölmemi
Hep tandır üzerinde kızardım
Şişteki bir kuzu gibi
Düşündüm bazen bir insan dayanabilir mi?
Yüreğimi avuçlarında sıkarken
Ağladım ağladım, bir bebek gibi
Gururum: parçaladığın düşmanının kafa tası
Utancım ….sanki bir ödüldü senin için
Ya sevgim.. karalar bürünmüş sevdam?
Hayatının ganimeti olsa gerek
Biliyorum ben istedim bunu
Her şeyi ama her şeyi bilerek
Şimdi mevsim beyazlara bürünmüş kış
Buz tutmuş bedenim
Ayazlarla çilingir sofrasında sevgim
Senin nerde yaşayacağını merak etsem de
Ben yaşayacağım.. sadece bilmeni istedim
Arkandan kara boran eserken
Yüreğinde her gün hortumlar yükselecek
Layık olmadığını anladım artık.
Bahar kiiimm … sen kiimmm
Çünkü ruhumda sensizliği dindirdim.
Artık bir avize var odamda
Kapattım perdelerimi, karanlığına
Ağaran saçlarımı görsem de her aynaya baktığımda
İster öl, ister yaşa, ister sev, ister sevme
İnan ki yoksun artık umurumda.

Petek petek bal eyledim yüreğimde acıyı
Sanki bin zemheri geçti üzerinden.
Bir anne niçin çeker sancıyı
Bir yumak kundak yüzünden?
Keşke unutabilseydim mazide kalanı
Keşke anlayabilseydim hayat denen yalanı
Keşke yazabilseydim kaderimi ezelden
Hayat; bir imtihan deyip geçerken
Keşke bilebilseydim seni sorduklarını
Yazmayan kalem, söylemeyen dil
Okunmuyor artık alfabe……..
Güneşine hasret yürek toprağım
Açmıyor çiçekler boynu bükük gülüm
Ben böyle miydim…hep akl-ı selim
Uğruna neler verdim.. artık aşkın: ölüm..
Ben ölümü özledim.. gülüm
Şunu bil; ölürsem eğer aşkından
Analar ağıt yakmasın ardımdan
Yavrular boynu bükük bakmasın arkamdan
Çünkü beni vurdular… vurdular sırtımdan
Ama sana bir vasiyetim var..
Otopsimi mahşerde yapsınlar..
Melekler dimağımı okusun
Kanımı abı hayatla yıkasınlar
Sonra huriler yarsın yüreğimi
Sussun mahşer… ayaklansın ins ve cins
Bilsinler.. görsünler.. ve
Aşkımı  levh-i mahfuz’a yazsınlar

Başkaldırış

Yine bir kurşun vınladı başımın üstünden
Çığlıklar göğe yükselirken
Güvercinler sürüsü kanat çırptı özgürlüğe
Diyeti: taşlara yığılan bir beden..
Kaldırımlara ebru kanla işlenirken,
Yeni doğan çocuk hıncından
Sıkarken minnacık yumruklarını
Yıldızları dalından koparmış, küçültmüştü
Avuçlarında koca dünyayı, oysa….
Ocağında baykuş ötmüştü adaletin
Artık, eller silah taşıyor; kalplerse kin.
Benim dağlarımın kar çiçekleri yok..
Menekşeler kefen rengi mor değil,
Ağıllarda kuzular melemiyor
Kurt dalan sürü çobansız
Benim köyümde sevdalıların boynu bükük
Çocuklar!... öksüz..
Ak sakallı dedem bir şeyler mırıldanır hep
Bastonuyla arzı delercesine….tırmanır..
Uğursuz tepeyi dayanmadan..
Ninem isyanını kamburunda taşır
Bir elinde öksüz torunu sürüklerken..
Yıkılan zulmün her sütunun arkasından
Mezar taşları abideleşir her şehitlikte
Baş kaldırır birisi… birileri bütün geçmişiyle
Benim halkım halkalarını kırarak zindandan
Baş kaldırır neferler.. bütün ezilmişliğiyle
Adımlarında yeri sarsarken,
Yumruğunda gök kubbeyi tutar,
Dağlarla omuz omuza
Bütün statüko dize gelir,
Merhamet dilenir salyalı ağızlar
Ve.. benim diyarımda halaylar çekilir
Şenlikler yapılır, zafer nidalarıyla
Yeni entariler çiçek açar
Yetimlerin üstünde
Çiçekler yasinlerle mezar taşlarına
Türküler yakılır, destanlar yazılır
Kıyamın, zaferin, başkaldırının anısına…