Hayatında hep bir şah edasıyla yürü
piyon gibi kaybedilmesi muhakkak, kazanılması şüpheli yollara sırf iki adım önde olmak uğruna atma kendini
hiçbir yol kalenin çizdiği gibi dümdüz ve sakin değildir
at'ın karşısına çıkan engeller birgün seni de bulur
hayat, yanlız fil'in gördüğü gibi çapraz ve engameli de değildir tabi
hayat doğru karar vermen için sana verilen tek şanstır
eğer birgün vezir olmayı başarırsan her kazancının karşılığında bir taşa yer vermelisin
belki de senin sayende vezirolmayı başaran taşlar olacak
"oyun kuralı" diyerek önüne çıkan her taşı yersen birgün seni de hiç ummadığın taş MAT edebilir.

evet eve yeri geldiğinde insan da demir atar!
böyle bir düşünce nerden geldi aklıma. aslında biliyorum. balkona çıktığımda gördüğüm manzarayla alakalı. balkondan dışarı ne zaman baksam denize çivi gibi çakılmış gemiler görüyorum. hazırlıklı olduğunuz sürece su genelde bütün olumsuzlukları olumluya çevirir. yüzmeyi bilmeden denize girmeniz bir olumsuzluktur. hazırlıksız olmanız da bir olumsuzluk etti iki olumsuzluk. su sizi nasıl kurtarsın. 2-1 mağlupsunuz. denize çivi çakılır mı demiştim. hani gemiler demir atar zincirin ucundaki çapa bri çivi gibi toprağa saplanır ya. işte o zaman denizi en derinden yaralamış olursunuz. insan nasıl demir atar. küçük örnekleri de mevcut. bir insan donup kaldığında bulunduğu yere demir atar. yapılan uzun bir otobüs yolcuğundan bu sefer oturduğu koltuğa demir atar. elden ayaktan düştüğünde ise yatağa demir atar. en kötüsü ne biliyor musun. ölüme demir atmak.


bana hiç açık kapı bırakmadın ki!
bu söz karşıdaki insana şans tanınmadığında kullanılır. karşımızdaki insanı beceriksizlikle suçlarız. halbuki ona başarılı olabilmesi için bir fırsat vermemişizdir. o insanın bana hiç açık kapı bırakmadın ki demesi en doğal hakkıdır.
açık kapı bırakıldığında ise kişi kimi zaman bunu iyi değerlendiremez.
şu an bulunduğum oda da iki tane açık kapı var. sen ise şansını iyi kullanamadın. birinden girip diğerinden geri çıktın.



kuralsız düşünceler
o2an

Aklımın ucundan geçen yanık bir türküydü sanki gözlerin….Her iç çekişimde içime sen doluyordu…Sensiz kalmanın burukluğu vardı ellerimde Ayazda kalan evsizlerin bedeni gibi soğuktu ellerim…
Sanki Yelkovanla akrebin arasına sıkışmıştı tüm anılar…Zaman sen diye akıp giderken ben suçunu kabullenmemek için direnen bir zanlı gibi zamana direniyordum…Bu güne kadar kaç kez zamana bırakılmıştı ümitlerimiz biz her şeyi zamana bırakmıştık zaman da bizi bırakmıştı
Zaman içinden çıkılamayan aşkların acil çıkış kapısıydı…Biz zamana bırakıyorduk zamanda bizi bırakıyordu ne tuhaf değil mi?…Ben severek ayrılanlar şarkısını mırıldanıyordum aradan yıllar geçiyordu..Sen zaman diyordun Zaman bizi es geçiyordu.
Sözlerin bir hükmü yoktu adına ayrılık konulan sevda gecelerinde…Nasıl olsa Sen susarak beni idam sehpasına çıkarıyordun ben seni seviyorum diye haykırırken can veriyordum…
Sen içinde uslanmayacak bir Nemrut büyütüyordun Ki o Nemrut bazı gecelerde boğazımda düğümleniyordu…
Tüm acılar üst üste geliyordu ne sen geliyordun ne de sensizliğin beni terk ediyordu…Bir çıkış yolu lazım bana adını andığımda gözlerimden ırmak boşalmayacak yüreğim yanmayacak dilim lâl olmayacak bir çözüm yolu…
Ha ; birde zaman vardı… Zamana bırakalı 5 yıl olmuştu… Biz her şeyi zamana bırakmıştık Vesselam Zamanda bizi bırakmıştı..…


yazan;Fatma zehra

Ben aşkı bir üveyikten satın aldım,
Yaşım Onaltı,
O zamanlar bakır rengindeydi dağlar
Daha şıvan düşmemişti böğrüme,
Daha deli deli esmemişti Rüzigar,
Sanırdım bütün ırmaklardan koçşacaktım,
Halayda delikanlı başı olacaktım,
Bıyıklarım yeni terlemişti...


16 yaşıma bastığım gün o yılı yukarıdaki şiirin de etkisiyle asla unutmayacağıma dair söz vermiştim kendime.

Bir karakter tahlili:
Komikliklerle dolu, hayatla dalga geçen bir karakterdir 16 yaş genci.
etrafdaki en Kötü, en korkunç olaylarla bile dalga geçmeyi bilir.
Zamanın aziz diyarında sıkca gerçekleşen depremlerde bile diyalog şöyledir:

-Dün gece deprem oldu hissettin mi?
 -Yok ya ne güzel sallanıyoduk.
-Ben yan komşumuzun "eşhedü enlaaa ilaheillAllahh" demesi üzerine kalktım. çok bağırıyodu hihi..

En kötü zamanlarda bile olayı sırıtabilinecek duruma getirir 16 yaş genci.

Unutulmazlar arasında Kurban bayramında gerçekleşen bir anı vardır, şöyle ki:
Bayram ziyaretleri gerçekleşmektedir ve çook uzaktan bir Alman gelin de o gün ziyarete gelmiştir.
Türkçe bilmediği için el işaretleri ile sorar:
-Bu etleri ne yapacaksınız? ne oluyor burada? gibi.
kayınvalidesi olacak hanım ise bağırarak ve de el hareketleriyle şöyle der:
-Biizzz, Kurbann kestiikk!
(Bağırınca Sanki daha çabuk anlayacak karşıdaki yabancı)
Alman gelin hala anlamamıştır durumu, Yazının karakteri ise uzaktan kıs kıs gülerek ve bu yaşanılanları günlüğüne yazacağını düşünerek sevinçli  bir ruh haliyle izlemektedir.

Ardından başka bir hanım 45-50 yaşlarında sözü devralır:
-Seen.. uçak var ya uçak.. hani böyle viuuuuu uçar ya ona bindiğinde.. ev ev evine gittiğinde,
biz sana bu etten bir parça vereceğiz.

Alman gelin sonunda anlamıştır gerçeği
ama sadece yemek için kesilen hayvanı düşünerek ve
halâ yüzündeki garip bakışlarıyla biz (Çılgın)Türkleri süzerek ziyaretine bir son verir.

16 yaş karakteri bu olayların çok feci  şamata yapacağını düşünerek mutlu olur ve Arkadaşlarına anlatma umuduyla
yarına kadar sinsice sabretmeyi bekler.

Akşam olunca da yatmadan evvel günlüğüne bir- iki şey karalamak ister, O günün şamatacı insanı gitmiştir yerine daha hüzünlü bir insan çıkagelmiştir.
Gözlerini kocaman açıp, ardından da bir iç geçirip yazmaya başlar:

"Sevgili günlük, hayat ne kadar karmaşık. Bir türlü anlayamıyorum, hayatın anlamını aramaya devam edeceğim.
Ama bugün ne oldu biliyor musun.. o çok sevdiğim kazak var ya... Babamı özledim günlük, gerçi senin baban yok, günlüklerin babası olmaz ki.. "
diye devam eder...

16 yaş unutulmayacak bir yaş Değerli Hatiplerim.