tesettürlüyüm çünkü..kem  gözler-çirkef  bakışlar    bana  göre  değil....

RABB'im sabdenlerle beraberdir.yardımcımızda o olacaktır inşAllah.ben de hayallerimden vazgeçtim.2 yıl boyunca harıl harıl çalıştığım üniveersite sınavına girecekken başvuru formumu alıp da onu ağlaya ağlaya yırttım.... sınava sadece mezun olduğum yıl girdim.düz lise mezunu olduğum için başımı okulda açıyor,okuldan çıkarken kapatabiliyordum.sınavda da başımı açmak çok çok içimi acıtmamıştı çünkü okulda da açıktım . ve tek ideailim öğretmen olmaktı.ömür boyunca başörtü problemini göze almam gerekiyordu ve bunu kaldıracak gücüm yoktu.mezun olduktan sonra işe başladım.belediyeye.ortamım çok müsaitti.arkadaşlar işyerinde beni idare ediyorlar bende ders çalışabiliyordum. aralıklı da olsa.müdürümde ,Allah,razı olsun beni madur bırakmıyor sürekli teşvik ediyordu.dershaneye gittim.belirli bir kitle grubunda olduğum için başörtü problem olmadı.kapalı gittim...derkeeeeen sınav yaklaştı.başvuru formumu almaya gittim ,aldım... işyerimde dolduracaktım.önüme aldım formu ama elim gitmiyordu.evet hayallerim vardı ama Allah rızası daha önemliydi.ailemden kimseye danışmadan formumu ağlaya ağlaya yırttım.aileme danışsaydım kararımdan döndüreceklerid.ama işimi bana verilen bir fırsat gibi gördüm.ne başörtü problemim vardı nede namaz.ortamım çok rahattı ve ben tüm bunları bırakıp başımı açmaya ve belkide ömrüm boyunca vicdan azabı çekmeye gidecektim.vazgeçtim...

 şimdi nasıl mıyım?Allah'a şükür ortamım daha da güzel oldu.(dini açıdan) hiçbir problem yaşamıyorum.ve öğretmen olacağım maaştanda daha yüksek bir maaş alıyorum...bu son dediğim umrumda değil. ama hani diyorlarya ekmek parası için açmalısdın başını,okumalısın diye.hepsi palavra... bir gün ağladım.bize yapılan zulüm için ağladım.Allah şahidimdir ki bir gün bile pişmanlık yaşamadım.ve inanıyorum ki şuanki yaşadıklarım bana mükafat...