şimdi orada ağaçlı bahcede hasbihal yapmak vardı eskilere dair... bir gidelim artık bayagı oldu gitmeyeli...
hemen soldan tören bahçesi giriş kapısı vardı... sonra üst kapı..  çok giriş vardı da çıkış kapıları daha coktur herhalde   sagol zinnureyn...

bekleyin ben de çok güzel resimler paylasacagım insAllah... kendi çekimim   

yok yahu sana taş falan yok... su savaşları bilmez miyim ? ya da su doldurulmuş balonlar  

işte dıştan görünüm beni de içeri almazlarsa dıştan cekerim olmadı kubbelere çıkar kuş bakışı çekerim   

Bu gün Üsküdar İmam Hatip Lisesi eski binası Eski Toptası cezaevi yeni Marmara Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi Sanat ve Kültür merkezindeydim... önce üst kapıdan girmek istedim kimse yoktu.. sanırım giremeyecegim deyip basladım fotograflarımı cekmeye.... kubbelerden atlama ihtimalim de olmayınca daha önce almazlarsa beni içeriye ben de çıkar kubbelerden cekerim demiştim ya kubbelere atlamam muhtemel bile degildi ki

halen okulumuzun ismi duruyor Üsküdar İmam Hatip Lisesi yazıyordu bu yazıyı gördüm ya  çok sevindim... ne kadar zaman olmuş Üsküdar merkezden yukarı dogru yürümeyeli... hatırlaya hatırlaya geçtim yolları... arşınladım tabiri caizse...

kapı acılmayınca ben de erkekler bölümünden yukarı cıkıp tekrar aşagı inecektim şu büyük demir kapı varya ordan girmeyi düşündüm... Beni gören bir amca foto ücrete tabidir dedi bende amca ben burda altı sene okudum ne ücreti dedim...   tebessüm ettik   girememe endişem varya o yuzden amcaya okula girebiliyor muyum ? dedim sagolsun o da orda bekçiler var onlara bağlı dedi... tabi ben uçtum sevinçten biri varsa girebilirim dedim

sonra hızla büyük kapıya dogru gittim kapı kapalı ama tek kanat zincirli neyse orda da bir teyze ile karsılastım... teyzem bir esnafa bu tarihi eserle ilgili birseyler söylüyordu... yaşlı bir teyzeydi... bana kalemin var mı okulun yeni ismini kagıda yazar mısın dedi şasırdım Allah Allah... ama yazdım tesekkür etti... o sıra teyzeyle içeri girilmiyor mu muhabbeti yapıyorduk...  kapı açık ama kimse yok girilebilir mi diye bakıyorduk kapının deliğinden sonra bir görevli gözüktü neyse ben mezunu oldugum okulu ziyaret edip edemeyecegimi sordum tabi buyrun dedi.. şaşırdım beklentimin dısında bir karsılama tabi teyze girmedi ve okula bir girişim var Allah'ım sanki ilk gün.. sanki arkadaslarım içeride beni bekliyor... ağlamada ne yap sanki ders baslamıştı da kacırmıştım...

agaclı bahceden basladım... gözümün önünde kubbe altlarında oynadıgımız voleybollar çeşme başındaki su oyunları, ağaclı bahcede gelecege dair sohbetler.... gel de hüzünlenme... birde artık okulum degil ya burası iyice etkilendim nerdeyse okulum sana ne oldu diyecektim...

sonra ilerledim sınıflar haliyle tadılat içinde yanı okul tamamen tadılat içinde... calısma yoktu ben gittigimde... sanırım düzelecek ....

elimde makinem... cekiyorum ama görseniz gözümün önünde eski günler bir saatlik teneffüste avlunun yoğunlugu... oyun oynayanlar sohbet edenler avlu da volta atanlar sanki birazdan ögrenciler gelecek ve tüm camlar ögrenci dolacak... müdür yardımcılarının oldugu avlunun üst camlarından bahsediyorum... tören bahcesine inemedim kapısı kapalıydı ben de tören bahcesini gören sınıfların pencerelerinden baktım...  Allah'ım içim acıdı... bizim okulun kedisi de yoktu baska bir kedi vardı...   

neyse daha fazla uzatmayayım.. tekrar gidecegim... o bahcede hasbihal yaptıgımız kardeslerimle gidecegim... gene gelecegiz gene... burası Üsküdar İmam Hatip kardeşim diyesim geldi de artık degildi

fotografları cektim  tam gitmeye hazırlanıyorken bir görevli bana fotograf cekmenın yasak oldugunu söyledı.. haydaaa iyi de izin aldım dedim neyse uzatmayayım... ama ben cekmiştim o da bunlara izin verdi ama  nette yayınlayamıyorum arkadaslar özür dilerim

eger yakınsanız siz de okulunuzu yalnız bırakmayın artık okulunuz degil ama olsun hatıralarla dolu... siz Üsküdar İmam Hatip Lisesi diye bakın... her yeri hatıra 

benim orda görevliye "ben burdan mezunum ve ziyarete geldim burası benim okulum" deyişim vardı görmeliydiniz.. savunmam müthişti...  kaydettim tarihe... kendime şaşırdım   gerçi anneme anlattım şaşırmadı bu duruma     tekrar ziyarete acık olup olmayacagını sordum... gelebilirsiniz dedi... tesekkür ettim...

velhasılı çok farklı duygular yaşattı bu gün.... çok güzel, bir o kadar hüzne boğan bir gündü benim için... okuluma yıllar sonra gitmek... geç kalınmış bir ziyaretti aslında siz buna vesile oldunuz gene gidecegim gene... siz de gidin insAllah... tekraren özür dilerim fotograflar için

selam ve dua ile....

bende üsküdar imam hatipliyim. ama sadece üc güzel seneyi orada gecırmek nasıp oldu :)sadece lise yıllarım gecti orada bınlerce ınsallar varvı cok kalabalıkdı Harıkaydı o yıllar...anlatılmaz güzellikdeydı....Acaba gerı ıstesem gelırmıydı o yıllar..Gecenlerde RAMAZAN DEMIR hocamızı gordum..HILMI BEYCA okul muduruymus.vs....bussuru hocalar devam edıyormus...kısmetse yenı bınaya gıdıp onları zıyaret edecemmm

Ramazan hoca dyince aklıma geldi hocayı deli etmiştik bagarıyodu sınıfta  :)mezun olduktan sonra kuzguncukta gördüm babamla tanıstırmıstım ben ne  cektim bunlardan demişti...aslında uslu bi ögrenci oldugumu sanıyodumhoca babama  öle diyince uslu değilmişim demek diyorum keske gene üihl okusam çok özledim ben okulumu bende gitcem kesin ziyarete 

erda eline sağlık..görünce o günleri nasıl özlediğimi fark ediyorum

ahhh ahhh hatıralar.gerçi burda okuduğum senelerde seninle tanışmamıştık esra.gidelim esraa ayarlaa